Nieuws

Of het nu gaat over een hond, een kat, een stel kippen of een konijn … tal van mensen kiezen ervoor om hun thuis te delen met een harige of gevleugelde metgezel en dat heeft zo zijn voordelen. Als levende wezens met behoeftes en gevoelens, bestrijden ze eenzaamheid, zorgen ze voor gezelligheid en hebben ze ook een positieve invloed op de ontwikkeling van onze (pleeg)kinderen. Drie pleeggezinnen getuigen over de rol die hun huisdier in hun leven vervult en over de (positieve) impact van hun trouwe metgezel.

Toen Wim 16 jaar geleden ernstig ziek werd, kwam hij tot het besef niet alleen binnen zijn job, maar ook daarbuiten zorg te willen dragen voor kinderen. 3 pleegkinderen later deelt hij zijn ervaring werpt hij een blik terug op zijn traject bij pleegzorg.

27 maart 2020 - Mijn vrouw gaat naar een voorziening om ons pleegdochtertje, toen tien weken oud, op te halen. Zij werd door de politie van thuis weggehaald omwille van een verontrustende opvoedingssituatie. Sindsdien zorgen we voor haar.

Nele*, 20 jaar, groeide op in een pleeggezin. Sinds vorig jaar woont ze alleen. Een grote stap die ze kon zetten dankzij de steun van haar pleeggezin en haar pleegzorgbegeleidster. Ze getuigt over hun impact op haar leven.

"Ik ben overdonderd, geraakt, dankbaar, enthousiast, verward, gelukkig, nieuwsgierig… na mijn eerste week stage bij Pleegzorg Oost-Vlaanderen."

Katrien, de mama van de vijfjarige Victor , heeft al jaren gezondheidsproblemen. Een auto-ongeluk, de ondersteuningsnood van haar moeder en de pandemie zorgden ervoor dat zij over de grenzen van haar draagkracht ging. Ondersteunende pleegzorg bood een oplossing.

De zoon van Elly* en haar man verblijft bijna zeven jaar in een pleeggezin. Een situatie die niet altijd makkelijk is voor hen, maar waar ze wel het beste van proberen te maken.

“Ondanks de diepe dalen, zijn er ook al veel bergen beklommen.” Roxanne had een moeilijke jeugd en haar zoon groeide op in een pleeggezin.