Ga verder naar de inhoud

“Mijn pleegmoeder bracht me bij dat je moet blijven vertrouwen in jezelf, wat er ook gebeurt.”

22 april 2023

Nele*, 20 jaar, groeide op in een pleeggezin. Sinds vorig jaar woont ze alleen. Een grote stap die ze kon zetten dankzij de steun van haar pleeggezin en haar pleegzorgbegeleidster. Ze getuigt over hun impact op haar leven.

“Opgroeien in een pleeggezin was niet altijd makkelijk. Een pleeggezin betekent nieuwe regels, je open stellen voor mensen die je niet kent en met hen praten over zaken die zeer persoonlijk en confronterend zijn. Toch heeft pleegzorg een positieve invloed gehad op mijn leven. Mijn pleeggezin heeft mij getoond wat liefde is en leerde me hoe het voelt om een familie te hebben die altijd voor je klaar staat. Ik herinner me nog mijn eerste reis met hen en de eerste verjaardag die we samen vierden. Het ontroerde me dat ze me echt deel lieten uitmaken van hun gezin.”

Belangrijke levenslessen

Nele kreeg ook een aantal zeer belangrijke lessen mee vanuit haar pleeggezin: “Mijn pleegmoeder bracht me niet enkel praktische zaken bij, zoals gezond eten, maar ook dat je moet blijven vertrouwen in jezelf, wat er ook gebeurt in je leven. Zij leerde me dat je kan blijven groeien als je uit je fouten leert. Het is door die mentaliteit, door het feit dat ik leerde om te gaan met de up’s & down’s, dat het me gelukt is om alleen te gaan wonen. Ik leer de wereld nu op mijn ééntje kennen en kan op anderen rekenen voor steun waar nodig.”

Duwtjes in de rug

Ook haar pleegzorgbegeleider speelde een belangrijke rol in Nele’s leven, al was het in het begin even zoeken. “Met mijn eerste begeleider klikte het niet zo goed maar daarna kreeg ik ondersteuning van pleegzorgbegeleider Ellen. Met haar heb ik een speciale band opgebouwd. Er waren momenten waarop ik niet goed wist wat te doen of hoe ik een situatie thuis moest aanpakken. Ellen gaf mij altijd goede raad. Ondanks haar drukke agenda maakte ze steeds tijd voor mij vrij en spoorde ze me aan om vertrouwen te hebben in mezelf. ‘Komaan, Nele, je kan dat’, zei ze dan.

Die duwtjes in de rug waren voor mij echt lichtpuntjes tijdens donkere momenten. Ik ben haar en mijn pleeggezin heel dankbaar voor alles wat ze gedaan hebben voor mij en om een deel van mijn leven te willen zijn. Moest mijn pleegmoeder dit lezen, wil ik haar het volgende zeggen: ‘alleen ikzelf heb de beslissing genomen om alleen te gaan wonen, jij mag jou op geen enkele manier gefaald voelen. Ik ben de sterkte vrouw geworden die ik ben mede door jou!’

*Nele is een schuilnaam omwille van privacy redenen.

Andere interessante artikels

Getuigenis

“Ik ben de pleegpapa, Sam blijft hun papa”

10 november 2026

Sam (36) is papa van zes kinderen. Drie van hen wonen bij het pleeggezin van Gaetan (53) en zijn vrouw. Na een moeilijke periode vond Sam opnieuw z’n weg naar zijn kinderen. Intussen bouwen beide mannen samen aan een fijne band met de kinderen, elk vanuit hun eigen rol.

Getuigenis

Pleegzorg voor volwassenen: het verhaal van Marc en Mats

29 oktober 2026

Pleegzorg is er ook voor volwassenen met een beperking of psychische kwetsbaarheid. Ontdek hoe Marc dankzij netwerkpleegzorg ondersteuning krijgt.

Getuigenis

Gedeeld ouderschap bij Jelenia en Daisy

9 oktober 2026

Daisy en Jeliena hadden nog nooit echt stilgestaan bij hun warme, begripvolle band als pleegmama en mama. Tot een pleegzorgbegeleider hen daar specifiek op wees. Hoe komt het dat het zo goed botert tussen het duo? We graven samen wat dieper.