“Mijn pleegmoeder bracht me bij dat je moet blijven vertrouwen in jezelf, wat er ook gebeurt.”
Nele*, 20 jaar, groeide op in een pleeggezin. Sinds vorig jaar woont ze alleen. Een grote stap die ze kon zetten dankzij de steun van haar pleeggezin en haar pleegzorgbegeleidster. Ze getuigt over hun impact op haar leven.
“Opgroeien in een pleeggezin was niet altijd makkelijk. Een pleeggezin betekent nieuwe regels, je open stellen voor mensen die je niet kent en met hen praten over zaken die zeer persoonlijk en confronterend zijn. Toch heeft pleegzorg een positieve invloed gehad op mijn leven. Mijn pleeggezin heeft mij getoond wat liefde is en leerde me hoe het voelt om een familie te hebben die altijd voor je klaar staat. Ik herinner me nog mijn eerste reis met hen en de eerste verjaardag die we samen vierden. Het ontroerde me dat ze me echt deel lieten uitmaken van hun gezin.”
Belangrijke levenslessen
Nele kreeg ook een aantal zeer belangrijke lessen mee vanuit haar pleeggezin: “Mijn pleegmoeder bracht me niet enkel praktische zaken bij, zoals gezond eten, maar ook dat je moet blijven vertrouwen in jezelf, wat er ook gebeurt in je leven. Zij leerde me dat je kan blijven groeien als je uit je fouten leert. Het is door die mentaliteit, door het feit dat ik leerde om te gaan met de up’s & down’s, dat het me gelukt is om alleen te gaan wonen. Ik leer de wereld nu op mijn ééntje kennen en kan op anderen rekenen voor steun waar nodig.”
Duwtjes in de rug
Ook haar pleegzorgbegeleider speelde een belangrijke rol in Nele’s leven, al was het in het begin even zoeken. “Met mijn eerste begeleider klikte het niet zo goed maar daarna kreeg ik ondersteuning van pleegzorgbegeleider Ellen. Met haar heb ik een speciale band opgebouwd. Er waren momenten waarop ik niet goed wist wat te doen of hoe ik een situatie thuis moest aanpakken. Ellen gaf mij altijd goede raad. Ondanks haar drukke agenda maakte ze steeds tijd voor mij vrij en spoorde ze me aan om vertrouwen te hebben in mezelf. ‘Komaan, Nele, je kan dat’, zei ze dan.
Die duwtjes in de rug waren voor mij echt lichtpuntjes tijdens donkere momenten. Ik ben haar en mijn pleeggezin heel dankbaar voor alles wat ze gedaan hebben voor mij en om een deel van mijn leven te willen zijn. Moest mijn pleegmoeder dit lezen, wil ik haar het volgende zeggen: ‘alleen ikzelf heb de beslissing genomen om alleen te gaan wonen, jij mag jou op geen enkele manier gefaald voelen. Ik ben de sterkte vrouw geworden die ik ben mede door jou!’
*Nele is een schuilnaam omwille van privacy redenen.
Andere interessante artikels
Annemie Thys, een verhaal om stil van te worden
Het verhaal van de 54-jarige Annemie Thys is er eentje om stil van te worden. Gelukkig vult Annemie de stiltes door honderduit te praten over de zorg die ze opneemt voor haar vier kleinkinderen. Het gaat om de dochtertjes van haar twee eigen dochters.
Dieter en Giselle vinden steun bij pleegzorg
Dat elk pleegzorgverhaal weer anders is, bewijst het traject van Giselle en Dieter. Een koppel veertigers uit het rustige Waardamme. Zij zorgen sinds een zestal jaar voor Lili, die intussen, net als hun eigen dochter Celeste, dertien is geworden. Hun verhaal begon niet met een screening en enkele gesprekken, maar in heel andere omstandigheden.
Hoe de reeks 'tieners in pleegzorg' tot stand kwam...
De contentreeks 'tieners in pleegzorg' op de sociale media van Pleegzorg Limburg werd gemaakt in samenwerking met vier pleegjongeren. Stuk voor stuk geweldige jongeren, elk met hun eigen verhaal.