Nieuws

Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.

“Hallo, ik ben Eline Vermeulen, mijn voornaamwoorden zijnzij/haar.” Zo steekt Eline van wal als ik haar vraag zich even voor te stellen in het kader van een interview voor de week van de diversiteit. Eline is de ‘kersverse’ diversiteitsondersteuner bij pleegzorg voor de zuidelijke regio in West-Vlaanderen en duidelijk uit het juiste hout gesneden.

Trees is 55 jaar en woont sinds zes jaar bij haar zus Elsie. Regelmatig logeert ze in het weekend ook bij haar andere zus Roos. Trees heeft het syndroom van Down. Trees en haar familie krijgen, sinds ze bij haar zussen woont, ondersteuning van pleegzorg.

Simon en Stijn zijn sinds augustus 2016 trotse pleegvaders. Eerst alleen van een pleegdochtertje, Ally*, dat sinds haar geboorte bij hen verblijft. Wat later vervolledigden haar iets oudere tweelingbroertjes Seth* en Thor*, die hun eerste levensjaren in een voorziening hadden gewoond, het gezin. Simon en Stijn vertellen honderduit waarom pleegzorg niet altijd perfect, maar wel heel erg de moeite is.

Het ouderschapsverlof voor pleegzorgers is er eindelijk en daar zijn we heel erg blij om! De nieuwe wet die dit mogelijk maakt, wordt op donderdag 26/06/2025 gestemd in het federale parlement. Vanaf 1 juli 2025 hebben pleegzorgers in langdurige pleegzorg recht op ouderschapsverlof voor hun pleegkind(eren), net zoals dat vandaag al van toepassing is voor de eigen kinderen.

Kinderen hebben recht op veiligheid, liefde, zorg en toekomst. Maar op vele plaatsen in de wereld is de realiteit vandaag heel anders. Elke dag zien we hoe miljoenen kinderen lijden onder oorlog en conflict. Als pleegzorgorganisatie kunnen en willen we daar niet blind voor blijven. Lees waarom dit ons zo diep raakt – en waarom we blijven kiezen voor menselijkheid en hoop. Want kinderen horen nooit de prijs te betalen voor een ideologie of macht.

Huyze Thylbert en Pleegzorg West-Vlaanderen slaan de handen in elkaar voor een kleinschalig en warm woonproject voor vier volwassenen met een matige tot ernstige verstandelijke handicap. Daarom zoeken we een inwonende pleegzorger die van het huis een thuis kan maken.

Elk kwartaal zetten we bij pleegzorg iemand in de bloemetjes die een pluim verdient voor zijn of haar engagement in pleegzorg. Dat kan gaan over een pleeggezin, ouders, een pleegzorgbegeleider,... Die persoon verrassen we dan met een bezoekje, een award en een artikel in Kleurrijk, ons pleegzorgtijdschrift.

Je thuis openzetten voor een kind, jongere of volwassene die nood heeft aan een warme plek is een prachtig engagement, maar ook ééntje waar op voorhand goed over moet worden nagedacht. De impact op je leven is groot, en ook je gezin en je kinderen moeten mee zijn met de keuze voor een nieuw gezinslid.

Hoe staan eigen kinderen ertegenover om binnenkort een pleegbroertje of -zusje te krijgen? Welke impact heeft pleegzorg op hen? Hoe worden zij betrokken bij de beslissing om aan pleegzorg te doen?

Enkele kinderen delen hun ervaring.

Elk kwartaal zetten we bij pleegzorg iemand in de bloemetjes die een pluim verdient voor zijn of haar engagement in pleegzorg. Dat kan gaan over een pleeggezin, ouders, een pleegzorgbegeleider,... Die persoon verrassen we dan met een bezoekje, een award en een artikel in Kleurrijk, ons pleegzorgtijdschrift.

Jongerenzorg en Pleegzorg West-Vlaanderen zijn samen op zoek naar gezinnen die kinderen en jongeren uit een complexe gezinssituatie of een leefgroep een extra plekje te bieden. Elk kind en elke jongere heeft andere noden: even gaan spelen, af en toe logeren of wat langer verblijven.