Eigen kinderen
Je thuis openzetten voor een kind, jongere of volwassene die nood heeft aan een warme plek is een prachtig engagement, maar ook ééntje waar op voorhand goed over moet worden nagedacht. De impact op je leven is immers groot, en ook je gezin moet helemaal mee zijn met de keuze voor een nieuw gezinslid.
Bij een groot deel van onze pleegzorgers, zijn er in dat gezin ook al eigen kinderen. Hoe staan zij ertegenover om een pleegbroertje of -zusje te krijgen? Welke impact heeft pleegzorg op hen? Hoe worden zij betrokken bij de beslissing om aan pleegzorg te doen?
Enkele kinderen delen hun ervaring.
Eloise & Celestine
Eloise (11 jaar) en Celestine (7 jaar) zijn de pleegzussen van een klein meisje dat ondertussen al vier jaar bij hun gezin woont. "Wij doen elkaar lachen en dat vind ik superleuk," vertelt Eloise. Ze herinnert zich nog heel goed hoe die eerste dag met dat kleine baby'tje bij hen thuis verliep. Maar als haar ouders naar de jeugdrechter gaan, vindt ze dat wel een beetje spannend.
Elisa
Elisa (14 jaar) heeft een pleegzus Stefanie, een jonge vrouw met een mentale beperking. "Eigenlijk voelt zij niet echt als mijn pleegzus maar gewoon als een normale zus aangezien ze er al was voordat ik geboren ben," vertelt de tiener. Ze deelt de mooie én moeilijke momenten van het samenleven met een pleeggast.
Storm
Stoere broer Storm (11 jaar) vindt het wel leuk als zijn pleegzusje, net als hij, probeert een salto te maken die dan toch eerder een koprol blijkt te zijn . Hij is trots op het feit dat z'n gezin aan pleegzorg doet en hoopt ook z'n klasgenoten te kunnen inspireren maar de jongen vertelt er ook bij dat z'n pleegzusje wel eens lang en hard kan huilen. Met deze eerlijke getuigenis sluiten we de reeks 'eigen kinderen van pleeggezinnen aan het woord' af.
Andere interessante artikels
Jesse Van Venrooij over de documentaire Mama mag ik naar huis toe?
Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.
Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025
Op 18 oktober 2025 organiseerde Pleegzorg Vlaanderen een Vlaamse Dialoogdag Pleegzorg rond het recht op informatie.Tijdens deze dialoogdag gingen verschillende doelgroepen binnen pleegzorg en experten met elkaar in gesprek. De belangrijkste signalen die tijdens de dialoogdag werden verzameld, zijn samengebracht in een beleidsnota.
Conflict en verbinding
Toen de jeugdrechter zijn dochter aan een pleeggezin toewees, voelde Steven de grond onder zijn voeten verdwijnen. Hij voelde zich verraden, genegeerd en miskend. De kwaadheid zat diep: op de instanties, de wereld, de hulpverlening, het pleeggezin maar misschien ook op zichzelf. “Ze wordt van me afgepakt,” was de overheersende gedachte. Maar achter die gedachte school iets anders: een rauw en immens verdriet.