“Onze pleegkinderen zijn het mooiste wat we in de laatste twintig jaar hebben meegemaakt.”
Elk kwartaal zetten we bij pleegzorg iemand in de bloemetjes die een pluim verdient voor zijn of haar engagement in pleegzorg. Dat kan gaan over een pleeggezin, ouders, een pleegzorgbegeleider,... Die persoon verrassen we dan met een bezoekje, een award en een artikel in Kleurrijk, ons pleegzorgtijdschrift.
Patrick en Christel zorgen al dertien jaar voor de kleinzoon van Paula en Gerard. Die vonden dat het pleeggezin daarvoor een dikke pluim verdient. “Ze zorgen zo goed voor onze kleinzoon. Het zijn toppleegzorgers die dit doen met hart en ziel,” aldus de grootouders.
Patrick en Christel zijn een nieuw samengesteld gezin. Ze kozen er bewust voor om samen geen kinderen te krijgen, maar zich kandidaat te stellen als pleeggezin. Zo kwam dertien jaar geleden de kleinzoon van Paula en Gerard bij hen wonen. Een jaar later stelden ze zich kandidaat voor een bijplaatsing en kwam er nog een pleegkind bij hen in perspectiefbiedende pleegzorg wonen.
Een keuze waar ze geen spijt van hebben: “Als we met z’n tweeën zijn en onszelf de vraag stellen wat het mooiste is dat we al gedaan hebben of meegemaakt hebben in de twintig jaar dat we samen zijn, gaat het altijd over onze twee pleegkinderen. Dat komt dan nog eerder aan bod dan bijvoorbeeld onze trouwdag. We zijn dan ook heel blij dat we ons kandidaat hebben gesteld als pleeggezin. Onze twee pleegkinderen zijn zeker niet de makkelijkste kinderen en de context errond is niet altijd even simpel, maar dan nog zouden we het zo opnieuw doen. We denken er zelfs over na om als zij wat ouder zijn, ons kandidaat te stellen voor ondersteunende pleegzorg!”
“Het is heel erg leuk dat we de pleegzorgpluim krijgen van Paula en Gerard. We hadden dit helemaal niet verwacht, maar wat een leuke verrassing. Dankjewel!”
Andere interessante artikels
Jesse Van Venrooij over de documentaire Mama mag ik naar huis toe?
Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.
Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025
Op 18 oktober 2025 organiseerde Pleegzorg Vlaanderen een Vlaamse Dialoogdag Pleegzorg rond het recht op informatie.Tijdens deze dialoogdag gingen verschillende doelgroepen binnen pleegzorg en experten met elkaar in gesprek. De belangrijkste signalen die tijdens de dialoogdag werden verzameld, zijn samengebracht in een beleidsnota.
Conflict en verbinding
Toen de jeugdrechter zijn dochter aan een pleeggezin toewees, voelde Steven de grond onder zijn voeten verdwijnen. Hij voelde zich verraden, genegeerd en miskend. De kwaadheid zat diep: op de instanties, de wereld, de hulpverlening, het pleeggezin maar misschien ook op zichzelf. “Ze wordt van me afgepakt,” was de overheersende gedachte. Maar achter die gedachte school iets anders: een rauw en immens verdriet.