Ik ben trotse pleegbroer/pleegzus
Tijdens deze week van de pleegzorg (van 13/11 tot en met 22/11) zetten we de eigen kinderen in het pleeggezin in de spotlights. Want zij moeten naast hun huis en hun spulletjes, ook hun ouders delen. Hoe voelt het voor hen om er een pleegbroer of pleegzus bij te krijgen? Wij vroegen het hen zelf, en laten hen dan ook het liefst zelf aan het woord.
Je leest hun bijzondere verhaal hieronder. Zo ontdek je meteen wat van hen een #trotsepleegbroer of #trotsepleegzus maakt.
Lore
Deze #trotsepleegzus is 14 en studeert STW in het tweede middelbaar. Sinds een jaar is er een wel héél belangrijk gezinslid bijgekomen: haar pleegbroertje L.
Cas-Bender
Deze #trotsepleegbroer is net 15 geworden. Hij lijkt een typische tienerjongen, maar wat zijn gezin toch wel wat speciaal maakt, is dat er ook een pleegkind woont.
Bob, Jan & Dries
Drie #trotsepleegbroers verschijnen in beeld tijdens ons digitaal interview. Het is vroeg in de ochtend op een vakantiedag, maar ze maken toch graag tijd voor een babbel.
Brecht en Thijs
De ouders van deze twee broers zijn oude bekenden binnen pleegzorg. Hoog tijd om hun twee zonen aan het woord te laten.
Kaat
Kaat is 21 en studeert pedagogie in Leuven. Ze komt uit een groot gezin met 4 kinderen. Maar er was ook nog plaats voor een pleegkind.
Gert en Leen
Leen (23) en Gert (25) mogen we gerust ‘ervaren’ noemen in hun rol als #pleegbroer en #pleegzus. Ze engageren zich met hun ouders al jaren voor crisisopvang en hebben al zo’n 16 kinderen opgevangen.
Stien, Nelle en Jef
Het is een gezellige bende bij elkaar. Stien (16), Nelle (13) en Jef (10) komen giechelend voor het scherm zitten tijdens het interview, dat digitaal wordt afgenomen.
Meskerem
Meskerem – Deze dertienjarige levenslustige jongedame is #trotsepleegzus. En daar vertelt ze graag over. Ze is de jongste uit een gezin met vier kinderen.
Andere interessante artikels
Jesse Van Venrooij over de documentaire Mama mag ik naar huis toe?
Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.
Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025
Op 18 oktober 2025 organiseerde Pleegzorg Vlaanderen een Vlaamse Dialoogdag Pleegzorg rond het recht op informatie.Tijdens deze dialoogdag gingen verschillende doelgroepen binnen pleegzorg en experten met elkaar in gesprek. De belangrijkste signalen die tijdens de dialoogdag werden verzameld, zijn samengebracht in een beleidsnota.
Conflict en verbinding
Toen de jeugdrechter zijn dochter aan een pleeggezin toewees, voelde Steven de grond onder zijn voeten verdwijnen. Hij voelde zich verraden, genegeerd en miskend. De kwaadheid zat diep: op de instanties, de wereld, de hulpverlening, het pleeggezin maar misschien ook op zichzelf. “Ze wordt van me afgepakt,” was de overheersende gedachte. Maar achter die gedachte school iets anders: een rauw en immens verdriet.