Ga verder naar de inhoud

Gert en Leen

14 november 2020

Leen (23) en Gert (25) mogen we gerust ‘ervaren’ noemen in hun rol als #pleegbroer en #pleegzus. Ze engageren zich met hun ouders namelijk al jaren voor crisisopvang en hebben intussen al zo’n 16 kinderen voor korte of langere tijd opgevangen.

Leen Gert Week van de pleegzorg 2020 trotse pleegbroer pleegzus

Het begon allemaal ongeveer 10 jaar geleden. Ook al waren ze zelf toen nog vrij jong, toch koos iedereen binnen het gezin heel bewust mee voor pleegzorg. “Mama had het idee geopperd om een uitwisseling te doen met een kind uit Frankrijk,” vertelt Leen. “Dat zag ik niet zitten. We gingen verder op zoek naar wat er nog mogelijk was, en zo kwamen we bij pleegzorg terecht.”

Kakapampers

Leen is 23 en woont alleen. Toen ze nog thuis woonde was ze heel actief betrokken bij de opvang van de pleegkinderen die bij hen verbleven. Al waren niet alle aspecten meteen voor haar weggelegd. “Vooral met hen spelen, badje of eten geven, wandelen,… dat soort dingen deed ik.” “Eens ik mijn rijbewijs had behaald, bracht ik de kindjes ook naar de crèche. Maar het echte ‘zorgende’ stuk, de zieke kindjes, de kakapampers en zo… dat was eerder voor mama,” glimlacht ze.

Leen werkt intussen als opvoedster in een leefgroep voor jongens met gedragsproblemen. “Ik heb tijdens onze pleegzorgplaatsingen niet zo veel contacten met ouders gehad. Het was soms wel moeilijk om te zien hoe ze met hun kind omgingen. Ik koos voor een studeerrichting in de sociale sector. Om zo later ook ouders mee te kunnen ondersteunen. Het feit dat ik met pleegzorg in aanraking kwam heeft dus mijn studie- en jobkeuze wel beïnvloed,” beseft ze.

Het geeft me een fijn gevoel om te weten dat we met heel weinig toch een hele verbetering hebben kunnen betekenen in het leven van een kind.
Gert, trotse pleegbroer

Logische keuze

Gert is 25 en woont nog thuis. Hij werkt als proces operator bij een chemisch bedrijf. Hij was 15 toen het gezin met pleegzorg startte, en blikt daar positief op terug. “Ik vond het een hele logische redenering. Wij werden al wat ouder, en ik vond het persoonlijk fijn dat mijn ouders aandacht konden schenken aan andere kinderen, nu wij dat wat minder nodig hadden.”

Ook voor de eigen kinderen in het gezin is pleegzorg zeker een leerrijke ervaring, vindt Gert. “Je geeft zo mee dat niet alles zo vanzelfsprekend is. Heel veel kinderen hebben niet wat wij hebben. Het geeft me een fijn gevoel om te weten dat we met heel weinig toch een hele verbetering hebben kunnen betekenen in het leven van een kind. Al is het maar gewoon in de vorm van aandacht geven.”

Leen beaamt dit. “Het eerste kindje dat hier in huis kwam was 8 jaar, en kon al wat vertellen over hoe het thuis was. Voor mij was dat toen wel een belangrijke les om te horen dat het niet overal zo goed is als wij het hier thuis hebben. Voor mij was dat op die leeftijd toch een leerrijk moment om te beseffen: ‘oei niet alle kindjes kunnen zomaar iedere dag Nutella eten, of hebben een mama die hen met het huiswerk helpt’.”

Wisselende plaatsingen

In de afgelopen 10 jaar bood het gezin opvang aan maar liefst 16 kinderen. “Dat was positief voor ons,” verduidelijkt Leen, “het gaf ons rust tussen de verschillende plaatsingen door. Tijdens de plaatsing waren we er altijd om het kind op te vangen, en dat was heel intensief. Daarna kwam er terug even rust en was er weer tijd voor ons 4 als gezin. Na een tijdje voelden we dat er terug energie was voor een nieuw kind. Dan was er altijd ‘familieraad’. Als mama telefoon kreeg beslisten we daar altijd samen over. We legden de agenda’s naast elkaar om te kijken of het kon lukken.”

Gert vult aan: “Dat is wel een heel goed gesprek om op voorhand te hebben. Dan is het ook duidelijk voor iedereen. Er waren zeker ook periodes waarin het niet goed uitkwam en dan besloten we dat samen als gezin. Dan ging de plaatsing gewoon niet door. Die gedragenheid door het hele gezin is volgens mij één van de belangrijkste elementen bij de slaagkans van een plaatsing.”

Die gedragenheid door het hele gezin is volgens mij één van de belangrijkste elementen bij de slaagkans van een plaatsing.
Gert, trotse pleegbroer

Loslaten

Kunnen loslaten is ook wel een aandachtspunt. Vooral binnen het gegeven van crisispleegzorg. Gert: “De meeste kinderen die hier zijn geplaatst zien of horen we niet meer. Maar ik heb het daar niet echt moeilijk mee. Ik ben er gerust in dat ze goed terecht zullen komen. Wij hebben hen hier een leuke tijd kunnen bezorgen, dat is zoveel waard.”

En toch is het ook fijn om de kindjes waarvoor je hebt gezorgd verder te kunnen volgen. Leen: “Onze langste plaatsing was een kindje dat 2 maanden oud was toen ze bij ons kwam. Ze is 10 maanden bij ons gebleven, en is ook mee met ons op vakantie gegaan. We zijn erg aan haar gehecht geraakt, wat het afscheid toch anders maakte. Ze is nadien opgevangen in langdurige pleegzorg bij familie van ons. Haar zien we nu nog heel vaak, we gaan ook nog samen op vakantie. Dat voelt echt als familie.”

Mooi en leerrijk

Dit wil Leen nog delen met kandidaat-pleeggezinnen: “Ga ervoor, het is een mooie leerrijke ervaring, ook voor de eigen kinderen in het gezin. Het is wel belangrijk om met de kinderen in gesprek te gaan om te evalueren hoe hun ervaring is. En tijdig bij te sturen indien nodig.”

Denk je dat pleegzorg ook wel eens binnen jouw gezin zou kunnen passen?

Kom naar één van onze infosessies in jouw buurt of vraag een infopakket aan.

Andere interessante artikels

Vrouw met baby
Getuigenis

Matchen in crisispleegzorg?

21 november 2021

Tijdens de Week van de Pleegzorg 2021 delen we veel verhalen rond het thema matching. Bij crisispleegzorg moet alles heel snel gaan, maar dat wil niet zeggen dat er helemaal geen matching bij komt kijken.

Week van de pleegzorg 2021-NBMV Ouzi en Kamiel
Getuigenis

Een match met een niet-begeleide minderjarige vluchteling

20 november 2021

Tijdens de Week van de Pleegzorg 2021 delen we veel verhalen rond het thema matching. Zo vertellen Lore en Willem waarom Ouzi, een jonge vluchteling, zo goed in hun gezin past.

Zussen winter sneeuw
Getuigenis

Mijn zusje en ik, de ideale match

19 november 2021

Als het mogelijk of aangewezen is, zoekt pleegzorg naar pleeggezinnen die meerdere kinderen uit één gezin samen kunnen opvangen. Zo kunnen broers en zussen, ook wel 'brussen' genoemd, samen blijven opgroeien. Dat is het geval bij Jolien en Jara.