Week van de pleegzorg 2018
Grootouders spelen een cruciale rol bij pleegzorg in Vlaanderen. Daarom staat de Week van de Pleegzorg dit jaar in teken van pleeggrootouders die hun kleinkinderen tijdelijk of permanent opvangen, indien de ouders zelf niet de nodige zorgen kunnen bieden. In meer dan een kwart van de pleegzorgsituaties woont het kind immers bij zijn of haar grootouders.
Vanaf 9 november zetten de Vlaamse pleegzorgorganisaties een week lang de pleeggrootouders in de kijker. “In Vlaanderen zijn er bijna 1500 pleegzorgsituaties waarin kinderen door hun grootouder of grootouderpaar worden opgevangen,” zegt Jan Brocatus, coördinator van Pleegzorg Vlaanderen. “Dat is 29% van alle pleegzorgsituaties. Die vaststelling strookt met de opvallende stijging die we de afgelopen jaren hebben gezien in netwerkpleegzorg, waarbij kinderen of jongeren en volwassenen met een handicap en/of psychiatrische problematiek binnen hun eigen sociaal netwerk worden opgevangen. Dat kunnen kennissen zijn, maar ook familie, zoals de grootouders dus. Waar er in 2014 nog minder dan 50% van de pleegzorgers uit het eigen netwerk kwam, was dat in 2017 al twee derde.”
Pleegzorg op maat van grootouders
Onderzoek in samenwerking met de Vrije Universiteit Brussel toonde aan dat pleeggrootouders grotendeels voor dezelfde uitdagingen staan als andere pleeggezinnen, maar toch enkele specifieke zorgen hebben. Jan Brocatus: “Ze voelen wel eens een technologische achterstand, hebben soms financiële beperkingen en zitten bijvoorbeeld met vragen rond opvang voor later, wanneer ze door eventuele gezondheidsproblemen zelf niet meer voor het pleegkind kunnen zorgen. Om een concreet voorbeeld te geven: als je zelf geen kennis hebt van de social media, hoe ga je je pleegkind dan beschermen tegen cyberpesten?”
De diensten voor pleegzorg bieden die grootouders dan ook de mogelijkheid tot extra ondersteuning. Brocatus: “Het kan daarbij gaan om opleidingen op maat, het organiseren van ontmoetingsavonden voor pleeggrootouders of zelfs een aangepaste pleegzorgsituatie, waarbij het kind of de gast af en toe tijdens het weekend of de vakantie in een ondersteunend pleeggezin kan verblijven. Zo krijgen de grootouders wat extra rust. Daarom zijn we altijd op zoek naar meer van dergelijke logeergezinnen.”
“Hij houdt me jong”
Christiane uit Limburg is zo’n pleeggrootmoeder die al een tijdje haar kleinkind onder de vleugels neemt: “Toen het duidelijk was dat mijn kleinkind niet kon worden opgevoed door zijn ouders, had ik nog nooit van pleegzorg gehoord. Ik was blij dat de mensen van Kind&Gezin me erover vertelden en heb geen seconde getwijfeld. Al kort na de geboorte van mijn kleinzoon werd ik pleegouder. We hebben nu een heel speciale band en heb er nog geen seconde spijt van. Integendeel, ik zou mijn kleinkind niet meer kunnen missen. Hij is degene die me jong houdt. Ik ken nu zelfs videogames als Fortnite. Welke grootouder kan dat zeggen?”
Minister zet pleegzorgers in de bloemetjes
Op de vooravond van de Week van de Pleegzorg gaat Minister van Welzijn, Jo Vandeurzen, langs bij een pleeggrootouder en het ondersteunend pleeggezin om hen persoonlijk en letterlijk in de bloemetjes te zetten. Jo Vandeurzen: “Pleegzorg speelt een belangrijke rol in jongerenwelzijn. Ik vind het mooi om te zien dat meer en meer kinderen en zorgbehoevende gasten binnen hun eigen netwerk een nieuwe thuis vinden. We moeten met onze diensten de pleeggrootouders die voor hun kleinkinderen zorgen dan ook alle ondersteuning bieden. Maar vandaag willen we hen toch vooral bedanken. Wat zij doen, is van onschatbare waarde.”
Regionale acties
De provinciale pleegzorgdiensten organiseren in de Week van de Pleegzorg ook een aantal activiteiten zoals film- of infoavonden. Daarnaast zijn er bijna vijftig jeugdbewegingen verspreid over heel Vlaanderen die ingegaan zijn op de uitdaging om pleegzorg in hun omgeving beter bekend te maken.
Andere interessante artikels
Eline Vermeulen, diversiteitsondersteuner bij pleegzorg
“Hallo, ik ben Eline Vermeulen, mijn voornaamwoorden zijnzij/haar.” Zo steekt Eline van wal als ik haar vraag zich even voor te stellen in het kader van een interview voor de week van de diversiteit. Eline is de ‘kersverse’ diversiteitsondersteuner bij pleegzorg voor de zuidelijke regio in West-Vlaanderen en duidelijk uit het juiste hout gesneden.
Trees wordt door iedereen graag gezien
Trees is 55 jaar en woont sinds zes jaar bij haar zus Elsie. Regelmatig logeert ze in het weekend ook bij haar andere zus Roos. Trees heeft het syndroom van Down. Trees en haar familie krijgen, sinds ze bij haar zussen woont, ondersteuning van pleegzorg.
Zack’s diagnose bracht vooral duidelijkheid
In het gezin van Veronique is het altijd een komen en gaan geweest van kinderen. Naast haar zes eigen kinderen was er door de jaren heen ook plaats voor vele anderen die tijdelijk of voor langere tijd een veilige thuis nodig hadden. Wanneer ze de balans opmaakt, komt ze uit op meer dan vijftien pleegkinderen die ooit deel uitmaakten van haar gezin. Eén van hen is Zack*, die ondertussen al lang niet meer als een pleegkind voelt, maar gewoon als één van de kinderen van het gezin.