We kijken bij elke beslissing wat het beste is voor onze zoon

Elly vertelt dat er veel problemen waren met Viggo* rond de leeftijd van drie, vier jaar, bijvoorbeeld tijdens eetmomenten. Elly en haar man zijn toen zelf hulp gaan zoeken, waardoor Viggo een jaar in een CKG verbleef. Het was de bedoeling dat hij na dat jaar naar huis zou terugkeren, maar uiteindelijk werd de procedure van pleegzorg opgestart en ging hij naar een pleeggezin.

In het begin liep dat niet van een leien dakje en verzetten Elly en haar man zich tegen de hele situatie. “De verhalen die we tot dan toe over pleegzorg gehoord hadden, waren niet rooskleurig, waardoor we helemaal niet blij waren,” steekt Elly van wal. “We probeerden de rechter te overtuigen om Viggo terug naar huis te laten komen, maar die luisterde niet en koos voor pleegzorg.

We waren toen heel kwaad. We hebben wel uitleg van pleegzorg gekregen over wat alles net inhield, maar daar hadden we geen oren naar."

Uiteindelijk heeft Elly dan toch besloten om op de trein te springen, al was dat niet onmiddellijk om de juiste redenen. “Ik hoopte om pleegzorg op een fout te betrappen en zo Viggo weer naar huis te halen,” vertelt ze, “maar daardoor was ik wel aanwezig bij alle gesprekken en veranderde mijn mening ook.”

Elly en haar man kregen drie keuzes voorgelegd over het pleeggezin voor Viggo: een bestandsgezin, dat Viggo dus niet kent, zijn meter of de directrice van zijn school. Uiteindelijk kozen Elly en haar man voor de directrice, omdat Viggo dan op dezelfde school kon blijven, zijn vrienden bleef zien en in de buurt bleef wonen.

Net voor de plaatsing van Viggo in het pleeggezin, gingen Elly en haar man, samen met de pleegzorgbegeleider en de consulent van het OCJ op bezoek bij het pleeggezin. “Het voelde aan als een warm gezin, waar we welkom waren en we het gevoel kregen dat we de mama en papa van Viggo bleven. Het kon niet beter voelen.” Dat zorgde voor de ommekeer bij Elly en haar man.

“Het neemt niet weg dat het moeilijk is, maar vanaf dat moment kijken we bij elke beslissing naar wat het beste is voor onze zoon. Het doet pijn, maar hij is zo blij en gelukkig dus waarom zouden wij hem dat dan afnemen?”

Elly heeft een heel goede band met het pleeggezin van Viggo. Als er iets moeilijk verloopt, overleggen ze even wat anders kan. Ook krijgen ze spontaan foto’s en filmpjes doorgestuurd. “Dat is pijnlijk omdat we er zelf niet bij zijn, maar het geeft ons ook het gevoel dat we zijn ouders blijven. Op zijn eerste schooldag zijn we hem ook met z’n vieren gaan brengen.”

Viggo zit momenteel nog steeds in het pleeggezin, maar komt wel wekelijks op bezoek bij zijn ouders. “Met zijn eerste communie hebben we ook de hele pleegfamilie uitgenodigd op het feest. We vonden het heel normaal dat zij er bij waren aangezien ze ook deel uitmaken van zijn leven.”

* Omwille van privacy zijn schuilnamen gebruikt.