Ga verder naar de inhoud

Eline Vermeulen, diversiteitsondersteuner bij pleegzorg

08 mei 2026

“Hallo, ik ben Eline Vermeulen, mijn voornaamwoorden zijn zij/haar.” Zo steekt Eline van wal als ik haar vraag zich even voor te stellen in het kader van een interview voor de week van de diversiteit. Eline is de ‘kersverse’ diversiteitsondersteuner bij pleegzorg voor de zuidelijke regio in West-Vlaanderen en duidelijk uit het juiste hout gesneden.

Eline 5

Eline

Eline komt uit Oostende en woont in Torhout met haar partner Stef en kindje Meau. Vóór Eline hier als diversiteitsondersteuner startte, werkte ze lange tijd bij Transgender Infopunt en Vrij CLB De Havens (Blankenberge). Eline werkte ook samen met De Gezinsbond voor het themadossier “alle liefs voor M/V/X” en schreef de brochure voor opvoedingsfiguren van -14-jarige LGBT+-kinderen. In al haar functies deed ze behoorlijk wat ervaring op in het werken met diverse gezinnen. Die ervaring komt haar goed van pas bij deze nieuwe uitdaging.

De job

Waarom heb je voor deze job gekozen Eline?

Ik wil bij pleegzorg voor iedereen een warme thuis en werkcontext helpen creëren. Pleegzorg realiseren die iedereen ziet, respecteert en versterkt: dat is mijn motivatie. In mijn vorige jobs heb ik mogen ervaren hoeveel impact het heeft als je erkend wordt voor wie je bent. Tegelijk betekent dat onvermijdelijk gemiste kansen en afstand waar dat niet gebeurt. Ik wil waar dat kan graag nuance in gesprekken brengen zodat mensen met elkaar in verbinding kunnen blijven gaan. Diversiteit is een rijkdom die aanvulling kan betekenen als je vanuit nieuwsgierigheid kan kijken naar gelijkenissen en verschillen.

Eline 3

Takenpakket

Wat houdt jouw taak als diversiteitsondersteuner in?

Mijn takenpakket bestaat uit drie grote luiken. Een eerste daarvan is de dossiers van niet-begeleide minderjarigen in Zuid West-Vlaanderen opvolgen. Iets waar ik me nog volop in wil verdiepen. Voor mij mag die focusdoelgroep niet-begeleide minderjarigen alvast veel breder dan cultuursensitieve pleegzorg. Ook hier gaat het over genderdiversiteit, gezondheidsdiversiteit, neurodiversiteit, socio-economische diversiteit, …

Daarnaast zal ik collega’s coachen in kruispuntdenken met concrete handvaten. Kruispuntdenken houdt in dat we rekening houden met alle aspecten van iemands identiteit. Die aspecten samen bepalen of iemand meer discriminatie of juist meer privileges mag ervaren. Gender, status, afkomst, godsdienst, … zijn daar voorbeelden van. Die brede blik is voor mij belangrijk, omdat iedereen een unieke combinatie van factoren met zich meedraagt. Zo zal een welgestelde witte trans man die in Roeselare is opgegroeid andere vormen van privilege en discriminatie ervaren dan een jonge cis vrouw zonder papieren met een vluchtverhaal. Net dat samenspel van verschillen maakt dat ik vind dat we telkens opnieuw op maat moeten kijken en handelen. Zolang we de neiging voelen om diversiteit als onderwerp uit te weg te gaan omdat we bang zijn iets verkeerds te zeggen of doen, is er marge om bij te leren. Het is jammer dat de hete aardappel van diversiteit vaak wordt doorgeschoven met het zinnetje “daar weet ik niks over hoor!” Ik zou het fijn vinden als alle medewerkers zich competent en vertrouwd voelen om zelf met het onderwerp diversiteit aan de slag te gaan.

Tenslotte zal ik ook meedenken om het diversiteitsbeleid van onze dienst verder uit te werken en dit implementeren. Met de ondersteuning van collega’s wil ik zo snel mogelijk starten, beleidsveranderingen in functie van mensen- en kinderrechten zie ik eerder als een lange-termijn-opdracht.

Visie

Wat heeft jouw visie op diversiteit gevormd?

Een mix van persoonlijke ervaringen, ontmoetingen en mijn studies Sociaal Werk en Gender & Diversiteit aan de universiteit hebben daar sowieso een rol in gespeeld. In mijn vorige job leerde ik hoe belangrijk het is dat hulpverleners een open en reflectieve houding hebben en bereid zijn om bij te blijven leren. Zelf kom ik uit een divers gezin en heb dit altijd gezien als kracht. Ik wil andere mensen ook de kans geven om verschil te ervaren als verrijkend in plaats van beperkend.

Je moet het niet als doel zien om diversiteit als een op te lossen probleem te benaderen. Diversiteit is iets wat we moeten omarmen en waarmee we aan de slag kunnen. Er wordt vaak gezegd dat we door zoveel nadruk op diversiteit te leggen juist “hokjesdenken” en verdeeldheid stimuleren. Die bezorgdheid begrijp ik. Toch geloof ik dat sommige thema’s (zoals racisme en genderuitsluiting) eerst zichtbaar gemaakt moeten worden voor we die thema’s kunnen aanpakken. Hokjes of termen zijn dan een middel in plaats van een doel: helpend om verschillen te benoemen. De uitdaging zit erin om daar bewust en zorgvuldig mee om te gaan: mensen niet vastzetten in categorieën, maar ze wel erkennen in hun context. Uiteindelijk is het mijn hoop dat inclusie zo vanzelfsprekend wordt dat dit niet meer nodig is.

Belang van diversiteit

Waarom vind je diversiteit in pleegzorg belangrijk?

In pleegzorg gaan we bij uitstek om met kwetsbare kinderen en gezinnen. Als er geen erkenning is voor verschillen ga je voorbij aan iemands essentie en identiteit. Diversiteit erkennen en respecteren is nodig om deze kinderen en gezinnen niet nog meer uit evenwicht te brengen. Maar inclusie zou voor mij ook nog meer mogen verweven zitten in de personeelsformatie van pleegzorg, er mag ook meer oog voor zijn op vlak van participatie, communicatie, in de profielen van pleeggezinnen. We moeten overal op maat werken in het belang van diversiteit in pleegzorg.

Momenteel zijn er bepaalde groepen ondervertegenwoordigd in pleegzorg. Dat komt ongetwijfeld omdat er sprake is van verschillende drempels: taal, wantrouwen tegenover hulpverlening, onbekendheid van pleegzorg, gebrek aan mentale of fysieke ruimte, financiële drempels, maar soms gaat het ook over beleidskeuzes: uitsluitingscriteria, of niet-afgestemde communicatie.

We zitten vaak vast in onze “echokamers”. Dat is niet goed voor nuance en dialoog.
Eline Vermeulen, diversiteitsondersteuner in pleegzorg

Pleeggezinnen

Wat zou je willen meegeven aan mensen die overwegen pleeggezin te worden?

Je hoeft niet perfect te zijn om pleeggezin te worden. Pleegzorg is een waardevolle manier om een verschil te maken in het leven van een kind, met ondersteuning van een professioneel team. Pleegkinderen komen uit diverse achtergronden en gezinssituaties en die kunnen heel aanvullend en verrijkend zijn voor je eigen gezin. Ik hoop dat mensen zich versterkt voelen om met diversiteit om te gaan en de stap durven te zetten. We zitten vaak vast in onze “echokamers”: we treden altijd in contact met mensen die hetzelfde denken en zeggen. Dat is niet goed voor nuance en dialoog.

Eline 4

Boodschap

Welke boodschap wil je mensen zeker laten onthouden uit dit interview?

Ik wil dat ze weten dat diversiteit geen uitdaging is die we moeten “oplossen”, maar een realiteit die we moeten omarmen. Hoe beter we daarin slagen, hoe sterker en menselijker onze pleegzorg wordt. Niet begrijpen mag nooit respect of vriendelijkheid in de weg staan. Het gaat om een basishouding die we altijd zouden moeten hebben. Niet meer durven in gesprek gaan en handelingsverlegenheid moeten we tegengaan door natuurlijke nieuwsgierigheid. We mogen de dialoog niet verloren laten gaan. Barricadewerk en extreem activisme zorgen er soms voor dat de durf om fouten te maken wordt overstemd. Luide roepers zijn nodig, maar diplomatie ook. Ik hoop dat ik mijn adviezen mag geven met zachte hand om bruggen te blijven bouwen.

Andere interessante artikels

Jesse Van Venrooij over zijn documentaire Mama mag ik naar huis toe?
Getuigenis

Jesse Van Venrooij over de documentaire Mama mag ik naar huis toe?

3 juni 2026

Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.

Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025
Nieuws

Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025

27 mei 2026

Op 18 oktober 2025 organiseerde Pleegzorg Vlaanderen een Vlaamse Dialoogdag Pleegzorg rond het recht op informatie.Tijdens deze dialoogdag gingen verschillende doelgroepen binnen pleegzorg en experten met elkaar in gesprek. De belangrijkste signalen die tijdens de dialoogdag werden verzameld, zijn samengebracht in een beleidsnota.

Steven en Hope

Conflict en verbinding

27 mei 2026

Toen de jeugdrechter zijn dochter aan een pleeggezin toewees, voelde Steven de grond onder zijn voeten verdwijnen. Hij voelde zich verraden, genegeerd en miskend. De kwaadheid zat diep: op de instanties, de wereld, de hulpverlening, het pleeggezin maar misschien ook op zichzelf. “Ze wordt van me afgepakt,” was de overheersende gedachte. Maar achter die gedachte school iets anders: een rauw en immens verdriet.