Ga verder naar de inhoud

Ouders in dialoog over pleegzorg

26 februari 2019

Zaterdag 23 februari organiseerde Pleegzorg Vlaanderen een dialoogdag met ouders van kinderen in pleegzorg.

De mening van deze groep is weinig gehoord, maar wel cruciaal binnen de driehoek ‘kind-pleegzorger-ouder’ waarop pleegzorg gestoeld is. Het doel van deze dialoogdag was om van de ouders zelf te horen hoe volgens hen het pleegzorgbeleid in Vlaanderen nog beter kan.

Een van de thema’s is de premie voor ouders om het contact met hun kinderen te vergemakkelijken. Vaak ontbreken de financiële middelen om verplaatsingen te maken, een klein duwtje in de rug door het trein- of busticket terug te betalen kan een groot verschil maken. In het nieuwe systeem van het groeipakket is er voor nieuwe langdurige pleegzorgsituaties immers geen financiële vergoeding meer voor de ouders.

Er is bovendien een sterke nood aan meer transparantie in de communicatie met jeugdrechters, consulenten en pleegzorgbegeleiders. Ook als de boodschap hard is, willen de ouders graag open communicatie. Dat zorgt voor duidelijkheid en vertrouwen. Beide onontbeerlijk in een situatie waarin je je eigen kinderen uit je gezin ziet vertrekken.

De ouders vragen ook om meer ervaringsdeskundigheid binnen te brengen in de jeugdzorg. Hulpverleners weten vaak niet wat het betekent om in armoede op te groeien, wat het moeilijker maakt om in te spelen op de uitdagingen die zo’n levensomstandigheden bieden. Ook in de opleiding van hulpverleners zou er meer aandacht moeten zijn voor de specifieke situatie van mensen die leven in kansarmoede en sociale uitsluiting. Meer begrip laat hen toe om beter te helpen.

Stigma aanpakken

En dan is er nog het stresserende stigma. Het maatschappelijk beeld van ouders met kinderen in pleegzorg is heel negatief, zegt een van de ouders: “Ouders die beseffen dat ze hun kinderen tijdelijk niet de nodige zorg kunnen bieden en zelf op zoek gaan naar hulp, die maken een ongelooflijk dappere opoffering. Toch bestempelt de maatschappij ook hen vaak als ‘slechte ouders’. Mensen beseffen niet altijd hoe moeilijk het is om een kind op te voeden in een moeilijke situatie, bijvoorbeeld wanneer een ouder onder een psychiatrische problematiek leidt. Wat meer begrip van de maatschappij zou er al voor zorgen dat het eigenbeeld van de ouders verbetert, wat cruciaal is om uit de problemen te raken.”

De verzamelde input wordt nu verwerkt en verder afgetoetst binnen andere oudergroepen. Deze dag kadert trouwens in een reeks van dialoogdagen waarmee we de feedback verzamelen van de verschillende doelgroepen: pleegzorgers, jongeren, pleeggasten, etc. Pleegzorg Vlaanderen bundelt al die feedback in een aanbevelingsdocument waarmee we in oktober naar het Vlaams Parlement trekken. Daar organiseren we een Grote Dialoogdag die de verschillende groepen binnen pleegzorg de kans biedt om rechtstreeks in gesprek te gaan met beleidsmakers en mensen uit het werkveld (politici, zorgverleners, juridische instanties,...). Later dit jaar hoort u daar nog meer over.

Andere interessante artikels

Jesse Van Venrooij over zijn documentaire Mama mag ik naar huis toe?
Getuigenis

Jesse Van Venrooij over de documentaire Mama mag ik naar huis toe?

3 juni 2026

Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.

Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025
Nieuws

Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025

27 mei 2026

Op 18 oktober 2025 organiseerde Pleegzorg Vlaanderen een Vlaamse Dialoogdag Pleegzorg rond het recht op informatie.Tijdens deze dialoogdag gingen verschillende doelgroepen binnen pleegzorg en experten met elkaar in gesprek. De belangrijkste signalen die tijdens de dialoogdag werden verzameld, zijn samengebracht in een beleidsnota.

Steven en Hope

Conflict en verbinding

27 mei 2026

Toen de jeugdrechter zijn dochter aan een pleeggezin toewees, voelde Steven de grond onder zijn voeten verdwijnen. Hij voelde zich verraden, genegeerd en miskend. De kwaadheid zat diep: op de instanties, de wereld, de hulpverlening, het pleeggezin maar misschien ook op zichzelf. “Ze wordt van me afgepakt,” was de overheersende gedachte. Maar achter die gedachte school iets anders: een rauw en immens verdriet.