Voor altijd mijn kind
“Wanneer je kind geplaatst wordt, voelt het alsof je meest kostbare bezit wordt weggerukt. Je kind wordt afgenomen.” Aan het woord is Jan, een ouder waarvan het kind door een rechter in pleegzorg werd geplaatst. Hoe dat voelt, vertellen hij en veertien andere ouders in het boek ‘Voor altijd mijn kind’ van Nancy Leysen.
Hoe voelen ouders zich wanneer hun kind iemand anders mama of papa noemt? Hoe is het om de verjaardag van je kind niet te kunnen meevieren? En hoe leg je aan je kind uit waarom het niet bij jou kan wonen? Pleegzorg is een gevoelig thema waarbij het verhaal van de ouders weinig aan bod komt. Nancy Leysen sprak met vijftien ouders waarvan de kinderen in een ander gezin leven. Ze schreef hun verhalen over verdriet en teleurstelling, maar ook over liefde en blijdschap. Zo geeft ze een stem aan een groep mensen die niet vaak het woord krijgen.
Geïnteresseerd?
Het boek is een echte aanrader voor wie met pleegzorg te maken heeft of erin geïnteresseerd is. Je kan het bestellen via uitgeverij Pelckmans Pro.
Andere interessante artikels
“Ik ben de pleegpapa, Sam blijft hun papa”
Sam (36) is papa van zes kinderen. Drie van hen wonen bij het pleeggezin van Gaetan (53) en zijn vrouw. Na een moeilijke periode vond Sam opnieuw z’n weg naar zijn kinderen. Intussen bouwen beide mannen samen aan een fijne band met de kinderen, elk vanuit hun eigen rol.
Pleegzorg voor volwassenen: het verhaal van Marc en Mats
Pleegzorg is er ook voor volwassenen met een beperking of psychische kwetsbaarheid. Ontdek hoe Marc dankzij netwerkpleegzorg ondersteuning krijgt.
Gedeeld ouderschap bij Jelenia en Daisy
Daisy en Jeliena hadden nog nooit echt stilgestaan bij hun warme, begripvolle band als pleegmama en mama. Tot een pleegzorgbegeleider hen daar specifiek op wees. Hoe komt het dat het zo goed botert tussen het duo? We graven samen wat dieper.