Sara is één van de 150 medewerkers die Pleegzorg Limburg vandaag telt. Voor onze #wieispleegzorg rubriek haalden we haar voor onze lens en lieten haar vertellen over haar job. Lees zeker verder om te ontdekken wat ze precies doet!
20 jaar werkt ze ondertussen bij Pleegzorg Limburg, waarvan 8 jaar als selectiemedewerker. “En ik ben het nog lang niet beu”, lacht Sara. “Als selectiemedewerker ga ik samen met kandidaat-pleegzorgers op weg om uit te zoeken of pleegzorg bij hen past.” Ze legt de nadruk op ‘samen’. “Dat vind ik heel belangrijk. We zetten mensen aan het denken, zodat ze zélf die inschatting kunnen maken.”
De meeste mensen vinden het spannend om aan het screeningstraject te starten. “Maar na het eerste gesprek zijn ze vaak gerustgesteld”, aldus Sara. “We zoeken geen perfecte opvoeders. Wat je allemaal meegemaakt hebt is niet belangrijk, wel hoe je omgaat met die bagage. Als pleegouder heb je geen diploma nodig, en dat is net zo schoon. We hebben hoogopgeleide pleeggezinnen en pleegzorgers zonder diploma. Warmte geven aan een kind, rekening houden met zijn rugzak, een open houding hebben ten opzichte van het kind en zijn context, niet veroordelend zijn, … Dát is van tel.”
Het is een job waarin heel wat flexibiliteit gevraagd wordt van medewerkers. “Soms vloek ik wel eens, als ik weer een avond moet werken. Maar eens het gesprek of de vorming gestart is, haal ik er enorm veel energie en voldoening uit. Het is soms een geregel op privévlak, maar ik doe het zo graag.”, vertelt Sara. Ze houdt vooral van de afwisseling. “Ik heb zo veel verschillende taken. Ik doe huisbezoeken, gesprekken op de dienst, ik geef vorming, er is overleg met collega’s, …”. Maar ook inhoudelijk vindt Sara de variatie fijn. “Ik ontmoet zo veel verschillende mensen, verschillende gezinnen, en verschillende huishoudens. Dat maakt het heel boeiend.”
Eén van de mooiste dingen om te doen vindt ze de ‘profielvoorstelling’. Wanneer de match tussen kandidaat-pleeggezin en kind gemaakt is, wordt dit kind en zijn situatie (op papier) voorgesteld aan het gezin. “Het is bijzonder om mee te maken hoe mensen meteen een klik kunnen voelen, ondanks de zwaarte van sommige dossiers. Extra mooi is als je later te horen krijgt dat de match ook effectief goed zat.” Respect en zorg voor iedereen staat bij Sara voorop.
Andere interessante artikels
Eline Vermeulen, diversiteitsondersteuner bij pleegzorg
“Hallo, ik ben Eline Vermeulen, mijn voornaamwoorden zijnzij/haar.” Zo steekt Eline van wal als ik haar vraag zich even voor te stellen in het kader van een interview voor de week van de diversiteit. Eline is de ‘kersverse’ diversiteitsondersteuner bij pleegzorg voor de zuidelijke regio in West-Vlaanderen en duidelijk uit het juiste hout gesneden.
Trees wordt door iedereen graag gezien
Trees is 55 jaar en woont sinds zes jaar bij haar zus Elsie. Regelmatig logeert ze in het weekend ook bij haar andere zus Roos. Trees heeft het syndroom van Down. Trees en haar familie krijgen, sinds ze bij haar zussen woont, ondersteuning van pleegzorg.
Zack’s diagnose bracht vooral duidelijkheid
In het gezin van Veronique is het altijd een komen en gaan geweest van kinderen. Naast haar zes eigen kinderen was er door de jaren heen ook plaats voor vele anderen die tijdelijk of voor langere tijd een veilige thuis nodig hadden. Wanneer ze de balans opmaakt, komt ze uit op meer dan vijftien pleegkinderen die ooit deel uitmaakten van haar gezin. Eén van hen is Zack*, die ondertussen al lang niet meer als een pleegkind voelt, maar gewoon als één van de kinderen van het gezin.