In de reeks #wieispleegzorg stellen we je voor aan onze pleegzorgmedewerkers. Inhoudelijke en administratieve medewerkers vertellen je alles over hun job. Vandaag lees je het verhaal van Ria, PVO-trainer. Ontdek hier alles over haar professioneel parcours, haar jobinhoud en haar dromen.
Maak kennis met één van onze PVO-trainers. PVO-wat?! “Dat staat voor Pleegouders Versterken in Opvoeden”, legt Ria uit. “Gedurende een traject van +/- 6 maanden gaan we aan de slag met pleegouders die het moeilijk hebben omwille van gedragsmoeilijkheden bij hun pleegkind. We leren hen hoe ze anders kunnen omgaan met het gedrag van het kind.”
Tien jaar geleden maakte Ria een carrièreswitch en koos ze - na gewerkt te hebben als zelfstandig lay-outer – voor pleegzorg. Ze startte als begeleider bij Pleegzorg West-Vlaanderen (toen nog Opvang) en specialiseerde zich in PVO. Toen ze in 2018 terug naar haar roots in Limburg trok, én Pleegzorg Limburg gelijktijdig een PVO-trainer zocht, kon ze haar geluk niet op. “Het perfecte plaatje”, aldus Ria.
Voor Ria is het duidelijk: PVO werkt. “Vaak heb je geen controle over het gedrag van anderen, maar wél hoe je er zelf mee omgaat.” In 10 sessies gaat ze met pleegouders op pad. De aanpak hangt af van de leeftijd van het kind. Bij jongere kinderen wordt er sterk ingezet op positief opvoeden en het versterken van de positieve band. “We leren pleegouders bijvoorbeeld om startopdrachten te geven in plaats van stopopdrachten. Dan zeg je ‘ga op je poep zitten’, in plaats van ‘stop met op de zetel te springen’.” Positief gedrag bevestigen, en weinig aandacht schenken aan negatief gedrag, dat is het principe. Bij oudere kinderen vertrekt Ria in haar aanpak vanuit het gedachtegoed van het Geweldloos Verzet. “We leren pleegouders om uit escalatie te blijven, hoe ze relatiegebaren kunnen geven, hoe ze waakzame zorg kunnen bieden, ouderlijk aanwezig moeten zijn en het netwerk kunnen activeren.”
Een samenvatting geven van wat ze doet, is niet evident voor Ria. Zij kan úren praten over PVO. Ze is enorm gepassioneerd. “Toen ik een aantal jaren geleden naar een internationaal congres over Geweldloos Verzet mocht gaan in Zweden, was dat echt het summum voor mij. Dat is Pukkelpop voor mij”, lacht ze.
Andere interessante artikels
Jesse Van Venrooij over de documentaire Mama mag ik naar huis toe?
Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.
Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025
Op 18 oktober 2025 organiseerde Pleegzorg Vlaanderen een Vlaamse Dialoogdag Pleegzorg rond het recht op informatie.Tijdens deze dialoogdag gingen verschillende doelgroepen binnen pleegzorg en experten met elkaar in gesprek. De belangrijkste signalen die tijdens de dialoogdag werden verzameld, zijn samengebracht in een beleidsnota.
Conflict en verbinding
Toen de jeugdrechter zijn dochter aan een pleeggezin toewees, voelde Steven de grond onder zijn voeten verdwijnen. Hij voelde zich verraden, genegeerd en miskend. De kwaadheid zat diep: op de instanties, de wereld, de hulpverlening, het pleeggezin maar misschien ook op zichzelf. “Ze wordt van me afgepakt,” was de overheersende gedachte. Maar achter die gedachte school iets anders: een rauw en immens verdriet.