In de reeks #wieispleegzorg stellen we verschillende pleegzorgmedewerkers aan jullie voor. Vandaag zoomen we dieper in op het verhaal van Nele, selectiemedewerker.
Met haar 12 jaar ervaring, heeft Nele al van heel wat dingen binnen pleegzorg kunnen proeven. Zo stond ze aan de wieg van de contactbegeleiding, waarbij ze zorgde voor extra ondersteuning bij bezoeken tussen ouder en kind die moeilijk verliepen. Ook zette ze haar schouders onder het project ‘Geef de Wereld een Thuis’, rond de opvang van minderjarige vluchtelingen. “Maar vandaag ben ik selectiemedewerker”, legt Nele uit. “Ik hoopte altijd dat ik eens in mijn carrière selectiewerk kon doen, en ik ben dan ook héél blij dat ik die kans gekregen heb.”
Als selectiemedewerker onderzoekt Nele samen met haar collega’s of een gezin geschikt is voor pleegzorg. “Maar dat doen we vooral sámen met de kandidaat-gezinnen. We willen dat mensen zelf tot inzicht komen, en wij zijn er om dat denkproces te ondersteunen. Zo maken we samen krachten en valkuilen zichtbaar, en dat is dan weer heel belangrijk om tot een goede match te komen met een toekomstig pleegkind.” Ze benadrukt dat pleegouders niet perfect hoeven te zijn: “We hebben verschillende soorten gezinnen nodig.”
“Een goede selectiemedewerker is open-minded, flexibel en niet-oordelend”, aldus Nele. “Als selectiemedewerker heb je zelf ook je eigen rugzak, maar toch is het belangrijk om zo neutraal mogelijk naar een situatie te kijken. Daarom werken ook steeds in duo. Als collega’s kennen we elkaars sterktes en kwetsbaarheden en kunnen we een gesprek overnemen wanneer dat nodig is.” Ook respect vindt ze enorm belangrijk. “We durven vragen stellen en kritisch te zijn, maar wel steeds met de nodige zorg. We laten elke persoon in zijn waarde.”
Dat ze haar job graag doet, is wel duidelijk. “Natuurlijk heb ik ook baaldagen of stress, maar eigenlijk kom ik bijna altijd met de glimlach werken.” Voor we afsluiten, roept ze nog snel dat ze een topteam heeft – “dat moest ik van mijn collega Lieve zeggen!”, lacht ze. “Maar het is waar: landen in een goed en stabiel team, dát maakt dat ik mijn job kan blijven dragen.”
Andere interessante artikels
Eline Vermeulen, diversiteitsondersteuner bij pleegzorg
“Hallo, ik ben Eline Vermeulen, mijn voornaamwoorden zijnzij/haar.” Zo steekt Eline van wal als ik haar vraag zich even voor te stellen in het kader van een interview voor de week van de diversiteit. Eline is de ‘kersverse’ diversiteitsondersteuner bij pleegzorg voor de zuidelijke regio in West-Vlaanderen en duidelijk uit het juiste hout gesneden.
Trees wordt door iedereen graag gezien
Trees is 55 jaar en woont sinds zes jaar bij haar zus Elsie. Regelmatig logeert ze in het weekend ook bij haar andere zus Roos. Trees heeft het syndroom van Down. Trees en haar familie krijgen, sinds ze bij haar zussen woont, ondersteuning van pleegzorg.
Zack’s diagnose bracht vooral duidelijkheid
In het gezin van Veronique is het altijd een komen en gaan geweest van kinderen. Naast haar zes eigen kinderen was er door de jaren heen ook plaats voor vele anderen die tijdelijk of voor langere tijd een veilige thuis nodig hadden. Wanneer ze de balans opmaakt, komt ze uit op meer dan vijftien pleegkinderen die ooit deel uitmaakten van haar gezin. Eén van hen is Zack*, die ondertussen al lang niet meer als een pleegkind voelt, maar gewoon als één van de kinderen van het gezin.