In de reeks #wieispleegzorg stellen we de gezichten van onze organisatie aan jullie voor. Dat zijn er ondertussen een heleboel: 150 maar liefst! Vandaag lees je het verhaal van Joyce, één van onze fantastische onthaalmedewerkers.
Als je naar ons algemeen nummer belt, is de kans groot dat je Joyce aan de lijn krijgt! Zij is één van de vier onthaalmedewerkers van Pleegzorg Limburg. De foto’s laten het niet onopgemerkt: Joyce zorgt voor een warm welkom. Dat vindt ze ook belangrijk: “Ik wil altijd aardig zijn. Als je aan het onthaal zit, kan je dat niet met een lang gezicht doen.”. Ze is er voor iedereen: medewerkers, pleegzorgers, pleegkinderen, ouders en andere bezoekers. Ze voelt het feilloos aan wanneer mensen zenuwachtig zijn en stelt hen dan op hun gemak met een kopje koffie.
“Deze job past echt bij mij”. Voorheen werkte Joyce in een heel andere sector. Maar op haar eerste sollicitatiegesprek, inmiddels ruim 4 jaar geleden, voelde ze meteen de klik. “Dat eerste gesprek was zó tegenstrijdig met wat ik gewend was. Ik voelde me meteen op mijn gemak. De stap naar pleegzorg is echt het beste wat me in mijn carrière overkomen is.” Joyce is een sociale madam en ook het werken met kinderen ligt haar. “Pleegkinderen die hier vaker komen, herkennen me. Als ze dan ‘Hey Joyce!’ zeggen, smelt ik helemaal.” Ze vindt het leuk om over alles veel te weten, en dat is enorm belangrijk in haar functie.
Joyce krijgt ook wel eens minder leuke telefoons, en dat vindt ze de moeilijkste kant van haar job. Maar als er dan iemand belt om pleegzorg te bedanken, gloeit ze van trots. Trots op haar pleegzorg!
De verhuis naar de Welzijnscampus in Genk was voor Joyce echt iets om naar uit te kijken: “Met z’n allen samen, en met andere organisaties op één plek. En mijn job kreeg ook een nieuwe invulling, ik doe nu het onthaal op twee plaatsen: het algemeen onthaal en dat van onze dienst. Heel fijn, zo'n nieuwe uitdaging!”.
Andere interessante artikels
Jesse Van Venrooij over de documentaire Mama mag ik naar huis toe?
Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.
Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025
Op 18 oktober 2025 organiseerde Pleegzorg Vlaanderen een Vlaamse Dialoogdag Pleegzorg rond het recht op informatie.Tijdens deze dialoogdag gingen verschillende doelgroepen binnen pleegzorg en experten met elkaar in gesprek. De belangrijkste signalen die tijdens de dialoogdag werden verzameld, zijn samengebracht in een beleidsnota.
Conflict en verbinding
Toen de jeugdrechter zijn dochter aan een pleeggezin toewees, voelde Steven de grond onder zijn voeten verdwijnen. Hij voelde zich verraden, genegeerd en miskend. De kwaadheid zat diep: op de instanties, de wereld, de hulpverlening, het pleeggezin maar misschien ook op zichzelf. “Ze wordt van me afgepakt,” was de overheersende gedachte. Maar achter die gedachte school iets anders: een rauw en immens verdriet.