Ga verder naar de inhoud

Portret van een pleegzorgmedewerker: Hilde

13 oktober 2021
Hilde

In de rubriek #wieispleegzorg stellen we de gezichten van onze organisatie aan jullie voor. Dat zijn er ondertussen een heleboel: 150 maar liefst! Vandaag lees je het verhaal van Hilde, een van de vier vaste waardes aan het onthaal.

Als je al eens in ons hoofdgebouw in Genk bent geweest of al eens gebeld hebt naar ons algemeen nummer, is de kans groot dat je kennis hebt gemaakt met Hilde. Zij is één van de vier onthaalmedewerkers van Pleegzorg Limburg. Al 28 jaar werkt ze bij ons. Ze heeft bijna alle administratieve taken uitgevoerd in die 28 jaar, maar sinds een paar jaar heeft ze haar droomjob gevonden: het onthaal. “Dat is echt een droom voor mij, contact hebben met mensen is heel belangrijk en boeiend.” Het zal dan ook geen verrassing zijn dat ze heel graag in de sociale sector werkt.

Je zal Hilde niet snel kunnen betrappen op een onvriendelijke uitspraak. “Empathie is voor mij heel belangrijk. Als er een boos telefoontje komt, is het belangrijk om niet te oordelen. Ik probeer mij altijd in de plaats van de beller te stellen en dan zou ik waarschijnlijk net hetzelfde doen.” Empathie staat ook voorop in het onthaalteam: “Ik werk in een heel leuk team met een heel fijne teamcoördinator die empathisch, begripvol en verbindend is.” Ook is er veel collegialiteit in dat onthaalteam, waarbij er altijd wel iemand zal inspringen indien een collega onverwacht afwezig is.

De fusie van Pleegzorg Limburg in 2014 voelde in eerste instantie vreemd aan voor Hilde. “Voor de fusie werkten we met 20 mensen samen, dat werden er na de fusie 60 en nu zijn we al met 150. Dat was wennen, maar wel heel fijn." Het houdt ook in dat ze nog meer mensen kan helpen en dat doet ze met veel plezier. Ze helpt aan het onthaal zowel de bezoekers als de collega’s verder. “De telefoon opnemen, mensen aan de balie helpen, zalen reserveren voor collega’s, vragen van bezorgde (pleeg)ouders of collega’s beantwoorden … het hoort er allemaal bij en dat maakt mijn job zo boeiend.”

Andere interessante artikels

trees-en-roos-knuffel
Getuigenis

Trees wordt door iedereen graag gezien

20 maart 2026

Trees is 55 jaar en woont sinds zes jaar bij haar zus Elsie. Regelmatig logeert ze in het weekend ook bij haar andere zus Roos. Trees heeft het syndroom van Down. Trees en haar familie krijgen, sinds ze bij haar zussen woont, ondersteuning van pleegzorg.

Rear view romantic husband hugging his wife

Zack’s diagnose bracht vooral duidelijkheid

12 maart 2026

In het gezin van Veronique is het altijd een komen en gaan geweest van kinderen. Naast haar zes eigen kinderen was er door de jaren heen ook plaats voor vele anderen die tijdelijk of voor langere tijd een veilige thuis nodig hadden. Wanneer ze de balans opmaakt, komt ze uit op meer dan vijftien pleegkinderen die ooit deel uitmaakten van haar gezin. Eén van hen is Zack*, die ondertussen al lang niet meer als een pleegkind voelt, maar gewoon als één van de kinderen van het gezin.

Annemie 1
Getuigenis

Annemie Thys, een verhaal om stil van te worden

29 september 2025

Het verhaal van de 54-jarige Annemie Thys is er eentje om stil van te worden. Gelukkig vult Annemie de stiltes door honderduit te praten over de zorg die ze opneemt voor haar vier kleinkinderen. Het gaat om de dochtertjes van haar twee eigen dochters.