Ouderlijke nachtmerrie
Hoe beleven ouders een pleegplaatsing, de kennismaking en het contact met de pleegouders? Dat is de hamvraag van een onderzoek van de Universiteit van Amsterdam. De studie volgde het traject dat ouders van pleegkinderen afleggen gedurende twee jaar.
De uithuisplaatsing van een kind is een heel ingrijpende gebeurtenis. Dat leidt vaak tot heftige emoties: maanden en zelfs jaren na het vertrek van het kind uit het ouderlijk huis. Ouders voelen zich vaak onrechtvaardig behandeld en niet begrepen. Een uithuisplaatsing is vaak een wonde voor ouders die niet of slechts gedeeltelijk geneest.
De meeste ouders voelen zich slecht geïnformeerd. Vaak horen ze pas achteraf waarom het kind uit huis geplaatst is of overgeplaatst naar een ander pleeggezin. Bovendien hebben ze het gevoel dat ze de uithuisplaatsing hadden kunnen voorkomen indien ze tijdig de nodige hulp hadden gekregen.
De manier van kennismaking en de ontwikkeling van het contact met de pleegouders van hun kind is zeer verschillend, maar de meeste ouders uit het Nederlandse onderzoek maken pas na de plaatsing kennis met het pleeggezin. Wanneer ieder contact wordt afgehouden en een bezoek bij de pleegouders thuis niet is toegestaan, roept dit veel weerstand op bij ouder.
Vaak weten ouders niet hoelang een plaatsing zal duren, maar sommige ouders geven de hoop op terugkeer van hun kind niet op.
Andere interessante artikels
Gedeeld ouderschap bij Jelenia en Daisy
Daisy en Jeliena hadden nog nooit echt stilgestaan bij hun warme, begripvolle band als pleegmama en mama. Tot een pleegzorgbegeleider hen daar specifiek op wees. Hoe komt het dat het zo goed botert tussen het duo? We graven samen wat dieper.
Werelddag van Verzet tegen Armoede
Op 17 oktober 2026, staan we stil bij de Werelddag van Verzet tegen Armoede. Het thema dit jaar is: “Een leven in armoede zit vol drempels”, met een sterke focus op (basis)grondrechten in gevaar.
Jesse Van Venrooij over de documentaire Mama mag ik naar huis toe?
Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.