Niet perfect, heel erg de moeite

Simon en Stijn zijn al zeventien jaar een koppel en zijn sinds februari 2016 ook getrouwd. Lang voor de huwelijksplannen verbouwden ze samen hun woning. Ze voorzagen logeerkamers, maar niet echt kinderkamers. Wanneer hun broers en zussen aan kinderen begonnen, kriebelde er ineens toch iets. Een ellenlang adoptietraject zagen ze als prille dertigers niet passen in hun toekomstplanning. Bovendien wilden ze liever een kind met een opvoedingsnood helpen dan absoluut een kind van zichzelf te willen.

Ze startten in 2015 aan het traject naar het pleegouderschap. Vlak voor het huwelijksfeest in februari 2016 konden ze het screeningstraject afronden. “Dat was symbolisch heel mooi, want je graaft diep in jezelf tijdens die periode, maar het was voor ons de bevestiging dat we perfect bij elkaar passen”, vertelt Stijn.

“In juli, vlak voor onze zomerreis, kwam het telefoontje dat er in augustus een meisje zou geboren worden dat bij ons mocht komen wonen. We wisten ook al dat ze twee broertjes in een voorziening had. Op twee dagen was alles klaar voor haar komst. Op 13 augustus is ze geboren. Toevallig waren we op de dag van haar geboorte in de stad waar haar mama beviel, wat wel gek is want het is niet meteen de regio waar wij of haar mama wonen. Het leek wel voorbestemd dat we er van dag een voor haar zouden zijn”, glundert Simon.

We merkten al snel dat er toch een groot verschil is tussen een kind dat van bij de geboorte in je gezin is of kinderen die drie jaar in een voorziening hebben verbleven. Ally is het resultaat van wat wij allemaal in het begin in haar konden investeren. Ze heeft een sterke wil en kan goed aangeven waar ze naartoe wil. Seth is meer een vlinder, die van alles wat wil proeven, maar ook een duidelijk willetje heeft. Thor is meer de verzoener, die meer houdt van structuur en voorspelbaarheid. Hoewel ze een tweeling zijn, zijn het toch twee heel andere kinderen. We merken dat de jongens toch functioneren op een jongere emotionele leeftijd dan hun reële leeftijd.

Gelukkig hebben we via pleegzorg gemakkelijk toegang tot hulpverlening. We volgden al enkele hulptrajecten: ‘Pleegouders Versterken in Opvoeden’ en ‘Traumasensitief Opvoeden’. We hebben een heel open en vertrouwelijke band met onze pleegzorgbegeleidster. Dat zorgt ervoor dat we tijdig aangeven als er iets moeilijk loopt. Je openstellen voor hulpverlening opent veel deuren. Het helpt ons om te kaderen welke problemen uit ‘de rugzak’ van de kinderen komen en welke gewoon leeftijdsgebonden zijn of in hun karakter liggen. Zo weten we waaraan we kunnen werken en bij welke dingen we ons moeten neerleggen en begrip al helend kan zijn. Ook in een gewoon gezin loopt niet alles perfect. Maar de handvaten die pleegzorg biedt en de progressie die we daardoor zien, maakt het des te meer de moeite.”

“Als we mensen die twijfelen over pleegzorg een advies mogen geven: volg dan een infosessie en het daaropvolgend traject! Het is een ontzettend zinvolle zoektocht. Voor jezelf en uiteraard voor de inschatting die pleegzorg maakt. Wees open met de pleegzorgmedewerkers, dat leidt niet tot oordelen, maar tot kansen om een juiste match te vinden bij aanvang en om toegang tot juiste hulpverlening te krijgen eens je een pleegkind hebt.”

“Het is onze droom dat we Ally, Thor en Seth kunnen opvoeden tot gelukkige mensen. Dat ze graag kunnen zien en graag gezien kunnen worden om wie ze zijn. We hopen dat ze in het leven geraken waar ze willen geraken. Het kan hier soms hectisch en intens zijn met deze drie samen, maar het is prachtig hoe ze elkaar vinden in fantasie en spel. Ze hebben zo ontzettend veel aan elkaar, er is ook weinig leeftijdsverschil: Ally wordt negen en de jongens zijn tien. Het zijn superlieve gasten, alle drie crèmes van kinderen.

Er wordt wel eens gezegd ‘ze hebben geluk dat ze bij jullie zijn terechtgekomen’. Maar wij misschien nog meer. Zij hebben er niet voor gekozen. Wij wel. Wij hebben het geluk te kunnen zorgen voor drie schitterende kinderen.”