Een dag op ons eerste kampje sensomotoriek
Deze zomer organiseerden we vanuit Pleegzorg Oost-Vlaanderen twee kampen, specifiek gericht op jonge kinderen met traumatische- en verlieservaringen. Aan de hand van stabiliserend lichaamsgericht werk reikten we kinderen handvaten aan om te leren niet langer overspoeld te worden door gewaarwordingen en emoties die associaties met het verleden met zich mee brengen. De kinderen werden gestimuleerd om zich te focussen op het hier en nu, zelf controle te nemen, en zich meer bewust te worden van lichamelijke en emotionele sensaties.
We beleven dag één mee met een pleegkind die aan het kamp deelnam.
07u00
Mijn pleegmama maakt mij vroeg wakker. Ik moet de komende dagen op tijd opstaan want ik volg een kampje met Pleegzorg Oost-Vlaanderen.
Het is een kampje waarin we veel oefeningen gaan doen rond voelen, ruiken, proeven, horen en veel zullen bewegen. Ik weet niet zo goed hoe het zal zijn, dus ik vind het heel spannend. Gelukkig mag mijn knuffelbeer elke dag mee.
08u30
We
komen aan en ik zie nog een paar andere kindjes staan. We krijgen iets te drinken en kunnen ook een stukje fruit eten en de grote mensen drinken nog een koffie samen. Er staat ook speelgoed waar we al een beetje mee kunnen spelen. Als iedereen er is mogen we elk met onze knuffel op
een yogamat gaan zitten en maken we kennis.
10u00
Er wordt uitgelegd wat we deze week gaan doen. De begeleider vertelt een verhaaltje over een hert, een leeuw en een konijn, en hoe verschillend deze dieren reageren als er iets eng gebeurt. Ze legt uit dat sommige kindjes reageren zoals een konijn als ze bang zijn, door bijvoorbeeld heel stil te blijven zitten, sommigen vechten als een leeuw, en anderen slaan op de vlucht zoals een hert.
Ze legt uit dat deze reacties soms nuttig zijn, maar soms ook niet, en dat we dit kamp gaan leren hoe we hiermee om kunnen gaan.
10u30
We beginnen met een reeks oefeningen die we elke dag zullen herhalen. We focussen ons op bepaalde delen van ons lichaam om stevig met onze voeten op de grond te staan en krijgen elk een gevoelensthermometer, waarop we met een wasknijper kunnen aanduiden hoe we ons voelen.
- We gaan aan de slag met onze zintuigen en dat doen we vandaag met een blotevoetenpad.
- We focussen op onze ademhaling en krijgen de opdracht om onze knuffels in slaap te wiegen op onze buik door zachtjes in en uit te ademen. Hier word ik per ongeluk zelf heel erg moe van.
- We doen een reeks yoga oefeningen die allemaal vernoemd zijn naar een dier.
- We spelen muziek op allemaal verschillende instrumenten.
- We sluiten af met een massage met een verhaaltje over huppelende konijntjes op je rug. Je mag kiezen of je iemand anders masseert of bij je beer.
11u30
De sessie is gedaan. We mogen nog een beetje vrij spelen tot de moni’s er zijn.
12u00
We eten samen boterhammen met de nieuwe moni’s, die de begeiders van de voormiddag vervangen. We bakken samen pannenkoeken, erna spelen we een hele namiddag spelletjes en omdat het goed weer is mogen we allemaal tezamen naar het speelpleintje om de hoek. We gaan op de schommel, de glijbaan en spelen op het klimrek.
17u00
Tegen vijf uur gaan we terug naar het lokaal en daar staan onze pleegzorgers ons al op te wachten om terug naar huis te gaan! Het was een hele leuke dag en ik kijk al uit naar morgen!
Andere interessante artikels
Jesse Van Venrooij over de documentaire Mama mag ik naar huis toe?
Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.
Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025
Op 18 oktober 2025 organiseerde Pleegzorg Vlaanderen een Vlaamse Dialoogdag Pleegzorg rond het recht op informatie.Tijdens deze dialoogdag gingen verschillende doelgroepen binnen pleegzorg en experten met elkaar in gesprek. De belangrijkste signalen die tijdens de dialoogdag werden verzameld, zijn samengebracht in een beleidsnota.
Conflict en verbinding
Toen de jeugdrechter zijn dochter aan een pleeggezin toewees, voelde Steven de grond onder zijn voeten verdwijnen. Hij voelde zich verraden, genegeerd en miskend. De kwaadheid zat diep: op de instanties, de wereld, de hulpverlening, het pleeggezin maar misschien ook op zichzelf. “Ze wordt van me afgepakt,” was de overheersende gedachte. Maar achter die gedachte school iets anders: een rauw en immens verdriet.