Chris
In oktober zetten we onze pleeggasten in de schijnwerpers! Pleegzorg bestaat niet enkel voor kinderen en jongeren die voor korte of lange tijd niet bij hun ouders kunnen wonen. Ook volwassenen met een handicap kunnen terecht in een pleeggezin. Zo ook Chris, 22 jaar. Hij woont al sinds hij klein was in een pleeggezin, maar blijft hier nu ook als volwassene wonen.
Foto: Lynn Van Baelen
Chris kwam als 2-jarig knaapje in het gezin van Gisele, Luc en hun 2 dochters (toen 4 en 6 jaar oud) wonen. Hij voelt zich er intussen al 20 jaar thuis. En dat zie je. Zijn pleegzus legt hem duidelijk uit wat er van hem verwacht wordt. Chris houdt van structuur en duidelijkheid.
Alleen wonen lukt niet
Chris is niet het enige pleegkind dat in het gezin kwam wonen. De afgelopen jaren vonden meerdere kinderen hier een ‘tijdelijke’ thuis. Pleegzorg is dus een heel normale zaak voor hen. Andere pleegkinderen helpen die het moeilijk hebben, en gezinnen ondersteunen die even tijd nodig hebben om hun leven terug op de rails te krijgen, het voelt heel natuurlijk. Ook al is het niet altijd evident.
Chris heeft een mentale beperking. Alleen wonen is voor hem dus geen optie. Daarom woont hij ook op volwassen leeftijd nog steeds bij zijn pleeggezin, als ‘pleeggast’. Hij werkt overdag op de landbouwschool, waar hij zijn vaste taken zoals o.a. de dieren verzorgen met veel toewijding doet.
Grote dierenvriend
“We hebben zelf twee honden: Shiva en Rojas. Vooral Rojas, een Greyhound, is mijn grote vriend. Het is een Spaanse rescue hond, die we uit het asiel hebben gehaald”, vertelt Chris.
Elke zaterdag speelt Chris badminton. Maar hij geniet nog het meest van zijn weekendwerk bij de boer. Daar helpt hij met het schoonmaken van dierenhokken, de dieren voeren en water geven. “Dat is eigenlijk mijn hobby”, geeft Chris toe, “ik verzorg zelfs de slangen.”
Gezocht: pleeggezinnen voor personen met een beperking
Chris voelt zich helemaal thuis bij zijn pleeggezin. Maar heel wat andere volwassenen met een fysieke of psychische beperking zoeken nog een warm gezin dat hen de nodige structuur, hulp en huiselijkheid kan bieden. Dat kan op verschillende manieren: voltijds, enkele dagen in de week of af en toe een weekend of in de vakantie.
Is dit engagement iets voor jou? Of zorg jij al voor een volwassene met een beperking en wil je weten of je in aanmerking komt voor de steun van Pleegzorg Vlaanderen? Neem dan contact op met jouw pleegzorgdienst.
Andere interessante artikels
Jesse Van Venrooij over de documentaire Mama mag ik naar huis toe?
Jesse Van Venrooij maakte samen met Eline Van der Kaa de documentairefilm “Mama, mag ik naar huis toe?” Een film waarin zes mama’s met een kind in pleegzorg delen over de leegte die dat achterlaat, de schuld en schaamte die hen achtervolgen, en de angst om de band met hun kind voorgoed te verliezen. Tegelijkertijd laat de film zien hoe liefde en moed sterker kunnen zijn dan oordeel en pijn. We stelden Jesse enkele vragen over de film.
Vlaamse dialoogdag 18 oktober 2025
Op 18 oktober 2025 organiseerde Pleegzorg Vlaanderen een Vlaamse Dialoogdag Pleegzorg rond het recht op informatie.Tijdens deze dialoogdag gingen verschillende doelgroepen binnen pleegzorg en experten met elkaar in gesprek. De belangrijkste signalen die tijdens de dialoogdag werden verzameld, zijn samengebracht in een beleidsnota.
Conflict en verbinding
Toen de jeugdrechter zijn dochter aan een pleeggezin toewees, voelde Steven de grond onder zijn voeten verdwijnen. Hij voelde zich verraden, genegeerd en miskend. De kwaadheid zat diep: op de instanties, de wereld, de hulpverlening, het pleeggezin maar misschien ook op zichzelf. “Ze wordt van me afgepakt,” was de overheersende gedachte. Maar achter die gedachte school iets anders: een rauw en immens verdriet.